مجدود

مجدود. [ م َ ] ( ع ص ) بخت مند. ( منتهی الارب ). صاحب بخت و روزی. ( آنندراج ) ( غیاث ) ( از اقرب الموارد ). بخت مند و آن که صاحب حظ عظیمی باشد. ( ناظم الاطباء ). عظیم الحظ. بزرگ بهره. بهره مند.بهره ور. بخت ور. بختیار. نیک بخت. مسعود. محظوظ. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): حق سبحانه و تعالی این نعمت او را گوارنده گردانید و بدین مملکت مجدود و نیکبخت ساخت. ( تاریخ قم ص 8 ). || بریده. جدا. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). جامه بریده.( از منتهی الارب ). بریده جامه. ( ناظم الاطباء ). || کسی که دارای جد مشهور نامدار باشد. ( ناظم الاطباء ). صاحب اجداد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
مجدود. [ م َ ] ( اِخ ) نام حکیم سنائی. ( غیاث ) ( آنندراج ). رجوع به سنائی شود.
مجدود. [ م َ ] ( اِخ ) پسر مسعود غزنوی است که پس از مرگ پدر برای تصاحب تاج و تخت با برادر خود مودود به مبارزه برخاست اما قبل از اینکه لشکر دو برادر به هم برسند وی را به لاهور در چادر خویش مرده یافتند. و رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 394 شود.

(مَ ) [ ع. ] (ص. ) بختیار، کامروا.

بختیار، کامروا.

( صفت ) صاحب بخت و روزی بختیار کامروا:...و بدین مملکت مجدود و نیکبخت ساخت و توفیق داد.
پسر مسعود غزنوی

اسم: مجدود (پسر) (عربی) (تلفظ: majdod) (فارسی: مَجدود) (انگلیسی: majdod)
معنی: نیکبخت، نام شاعر معروف قرن ششم، سنائی غزنوی

بختیار، کامروا.

💡 بر اسب امید آمده مجدود سنایی در زیر پی از بهر کفت راهگذاری

💡 گویی این اعتقاد مجدودست جمله برگفتش آنچه مقصودست

💡 جان تو که مجدود سناییت ندارد جز بهر ثناهای تو جانی و زبانی

💡 هر چند صلتهای تو ای قبلهٔ سنت مجدود سنایی را با مجد و ثنا کرد

💡 باقبال شهنشاه معظم شد اندر هر دلی محبوب و مجدود

💡 کی نام کهن گردد مجدود سنایی را نو نو چو می‌آراید، در وصف تو دیوان‌ها