مبرود

مبرود. [ م َ ] ( ع ص ) ماءمبرود، آب سرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || آن که سردی بر مزاج او غلبه دارد. ج، مبرودین. آن که سردیش کرده باشد. مقابل محرور. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || خبز مبرود؛ نان که بر آن آب ریخته باشند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج )( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || کشت ژاله زده. ( دهار ). کشته تگرگ زده. ( مهذب الاسماء ).

(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ص. ) ۱ - سرد شده. ۲ - آب سرد. ۳ - نان که بر آن آب ریخته باشند.

۱ - (اسم و صفت ) سرد شده. ۲ - آب سرد. ۳ - نان که بر آن آب ریخته باشند.
آب سرد

سرد شده.
آب سرد.
نان که بر آن آب ریخته باشند.

💡 دی به من گفتا کسی وصف سرین کردن به دست گفتم آری بد بود مبرود را سرکنگبین