ماسوا

ماسوا. [ س َ ] ( ع اِ مرکب ) مأخوذ از تازی بیرون از و خارج از و بغیر و جز آن و علاوه بر آن و باضافه. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به معنی دوم «ما» شود. || آنچه سوای ذات باری تعالی است و آن همه موجودات و مخلوقات است. ( غیاث )( آنندراج ): خالد ندانست که سیف اﷲ مقتول شمشیر ماسوا و مقهور سنان و تیر اعدا نگردد. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 458 ). و رجوع به ماسوی شود.

(سوی ) (سَ ) [ ع. ] (حر اض. ) به غیر از آن، جز.

آنچه به غیر خدا باشد.

ماسوی: بغیر آن، جز آن، خارج از آن، ماسوی الله: جزخدا، آنچه سوای ذات باری تعالی باشد
ماخوذ از تازی بیرون از و خارج و ازو و بغیر و جز آن

به غیر از آن، جز.

💡 تویی کعبه ی حاجت ماسوای چرا حاجتی راهلی ناروای

💡 هیچ ندانی که آدمی بحقیقت چیست که بر ماسوا سر است و مقدم

💡 مراد آن نور بد کاصل وجود است تمام ماسوا را زو نمود است