مأوا

کلمه «مأوا» معانی مختلفی دارد که به طور کلی به معنای جایگاه، مکان، پناهگاه و مسکن است. در واقع، این کلمه به مکانی اشاره دارد که فرد یا چیزی در آن قرار می‌گیرد، در آن ساکن می‌شود یا به آن پناه می‌برد. در اشعار و متون ادبی، کلمه مأوا اغلب با معانی عمیق‌تر و شاعرانه‌تر به کار رفته است. برای مثال، ممکن است به معنای وطن، قلب یا ضمیر انسان نیز باشد.

  • بازگشتی جوهر اندر جای خود پس طلب کردی همی مأوای خود
  • دل به میخانه کشد ما را مدام میل رند مست با مأوا بود
  • کوشش نبرد راه به مأوای دل ما کز هر دو جهان است برون، جای دل ما

لغت نامه دهخدا

مأوا. [ م َءْ ] ( ع اِ ) جای بودن و با لفظ دادن و ساختن و گرفتن و به مأوا شدن مستعمل. ( آنندراج ). مسکن و منزل و خانه و لانه و جایگاه و مقام و جای اقامت و مکان و جای سکونت. ( ناظم الاطباء ). رسم الخطی از مأوی

فرهنگ فارسی

( اسم ) رسم الخطی در فارسی برای ماوی.
دهی از دهستان شهرستان کرمانشاه

فرهنگ اسم ها

اسم: ماوا (دختر) (عربی) (تلفظ: ma’vā) (فارسی: مأوا) (انگلیسی: mava)
معنی: جایگاه، مَسکن، پناهگاه، خانه، ( مأوی )، مکان ماندن، مسکن، مقر، جای امن

جمله سازی با مأوا

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 اِسپِس، در اساطیر روم، ایزدبانو یا الههٔ امیدواری بود. او به‌طور سنتی به عنوان «آخرین ایزدبانو» معرفی می‌گردید و در این کسوت با نام اسپس اولتیما دئا خوانده می‌شد. این لقب به این دلیل بر وی اطلاق می‌شد که امید، بعنوان آخرین مرجع و مأوای قابل دسترسی برای انسان مطرح بود.

💡 دلم به گوشهٔ میخانه می کشد هر دم چنانکه خاطر زاهد به جنت المأوا

💡 هر لحظه به ما گرمتری از ستم و جور تا در دل آتش زده مأوای تو کردیم

💡 نباشد در دو عالم غیر خاک آستان تو برای انبیا و اولیا، مأوا و ملجایی