لحظ

لحظ. [ ل َ ] ( ع مص ) بدنبال چشم نگریستن بسوی چیزی؛ وهو اشد التفاتاً من الشزر. ( منتهی الارب ). به گوشه چشم نگریستن. ( تاج المصادر ). لحظان. ( منتهی الارب ).
لحظ. [ ل َ ] ( ع اِ ) چشم. ج، الحاظ.

(لَ ) [ ع. ] ۱ - (مص م. ) به گوشة چشم نگریستن چیزی را. ۲ - (اِ. ) چشم. ج الحاظ.

از گوشۀ چشم به چیزی نگریستن.

۱- ( مصدر ) بگوش. چشم نگریستن چیزی را. ۲- ( اسم ) چشم جمع:چشم. جمع الحاظ

به گوشة چشم نگریستن چیزی را.
چشم. ج الحاظ.

💡 بحق این محمد کآدم اینجا بکن بخشایشی این لحظه او را

💡 سینه از غم چاک شد خیز ای رقیب تا خورد یک لحظه بادی بر دلم

💡 هر لحظه خرابم کند آن چشم به رنگی با فتنه شهری چند کند خانه تنگی؟

💡 ای دوست چه شد چه شد که یادم نکنی یک لحظه به وصل خویش شادم نکنی

💡 از عشق تو بشکرم کز روی حسن عهد هر لحظه ام بتازه غمی دیگر آورد

💡 صدبار بهر لحظه اگر رو بنماید برحسن دگر جلوه کند یار بهر بار