لبیدن

لبیدن. [ ل َ دَ ] ( مص جعلی ) سخنان لاف و گزاف گفتن. هرزه گویی کردن. ( برهان ).

(لَ دَ ) (مص ل. ) سخنان لاف و گزاف گفتن.

سخن لاف وگزاف گفتن، هرزه گویی کردن.

سخنان لاف و گزاف گفتن هرزه گویی.

سخنان لاف و گزاف گفتن.

💡 هر زمان شکوه ز افسردگی بزم کنی تا که را باز خیال طلبیدن داری

💡 اکسیر زخاک در میخانه گرفتیم بیهوده کسان از زر و زیبق طلبیدند

💡 نوازشی نتوان از کس دگر طلبیدن اگرچنانچه دلارام و دلنواز نباشد

💡 لبم خموش ز آواز مدعا طلبی است که مدعا طلبیدن ز یار بی‌ادبی است

💡 ممکن هنرش چیست ز یک در طلبیدن عیبش چه بهر در شدن ایثار نعم را

💡 راه همه در معرکه عشق بتان نیست کاین قوم ز صد خیل سواری طلبیدند