لاجرعه

لاجرعه. [ ج ُ ع َ ] ( ع ق مرکب ) بدون آشام.
- لاجرعه نوشیدن یا لاجرعه آشامیدن و یا لاجرعه بسر کشیدن؛ آشامیدن مایع ظرفی تاقطره آخر به یکدم. به یکباره نوشیدن هر چیز که در ظرف باشد. تمام نوشیدن مظروفی را. همه مظروف را یکباره نوشیدن. یکبارگی همه نوشیدن آنچه در پیاله باشد بی آنکه دم گرفته اندک اندک نوشند. ( غیاث ):
جان از خمار رشک، ظهوری بلب رسید
کو رطل بزم هجر که لاجرعه سرکشم.ظهوری.

(جُ عَ یا عِ ) [ ع. ] (ق. ) یکسره و بدون تنفس نوشیدن.

حالتی که مایعی یک باره نوشیده شود، نه به جرعه.
* لاجرعه نوشیدن: به یک بار نوشیدن تمام مایعی که در ظرف باشد.

بیک بارنوشیدن تمام مایعی که درظرف باشد
نه بجرعه. یا لاجرعه نوشیدن ( آشامیدن بسرکشیدن ). آشامیدن مایع ظرفی تا قطره آخر بیکدم بیکبار نوشیدن هر چیز که در ظرف باشد: جان ازخمار رشک ظهوری بلب رسید کو رطل بزم هجر که لاجرعه سرکشم. ( ظهوری )
لاجرعه نوشیدن یا لاجرعه بسر کشیدن

یکسره و بدون تنفس نوشیدن.

💡 بود دل لبریز خون از شوق تو در بر مرا خوردیش لاجرعه و جام میش انگاشتی

💡 ساغری کز جرعه‌نوشی‌هاش رانی عیب ما گر به‌چنگ آری تواش لاجرعه‌ برسر می کشی