لؤم

(لُ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) فرومایه شدن. ۲ - (اِمص. ) فرومایگی، پستی.

۱. ناکس و فرومایه شدن.
۲. ناکسی.
۳. بخل، زفتی.

فرومایه شدن.
فرومایگی، پستی.

💡 قال قتادة فی هذه الایة اکرم الکرم التقوی و الام اللؤم الفجور.

💡 دلا گر طالب مایی برآ بر چرخ خضرایی چنان قصری است حصن من که امن الؤمنین دارم

💡 همه‌به نفس‌خبیث‌وهمه‌به‌طبع‌شریر همه به کذب مثال و همه به لؤم سمر

💡 اصل هرکاری کنون بستی تو بر عقل و کرم جَهل جُهّال از میان بیرون شد و لؤم لِئام

💡 کسی کو ز خیر خویش ندارد رهی به پیش زهی جهل و ابلهیش زهی لؤم و احمقی