قومش
لغت نامه دهخدا
قومش. [ م ِ ] ( ص، اِ ) کومش. مقنی. ( فرهنگ فارسی معین از تاریخ قم ص 42 ).
فرهنگ معین
(مِ ) (ص. ) مقنی، چاه کن.
فرهنگ عمید
مقنی، چاه کن.
ویکی واژه
مقنی، چاه کن.
جمله سازی با قومش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بر لوح دل رمّال جان، رَملِ حقایق میزند تا از رقومش رمل شد زر لطیفِ دهدهی
💡 نوح نهصد سال دعوت مینمود دم به دم انکار قومش میفزود
💡 برو عتاب و عقوبت خدای کی کردی ز بهر یونس و قومش مسخر آتش و آب
💡 هر آنکس کو شود مزدور مخلوق بناله نای حلقومش چوآن بوق
💡 یک تن از قومش به مجنون گفت باز سر برهنه ماندهای ای سرفراز
💡 چون رقومش به صاد و ضاد رسید خامه را حکم ایستاد رسید
💡 او همیشه تلاش میکرد تا با حفظ سنتهای قدیمی، هویت فرهنگی و اصیل قومش را در میان نسلهای جدید و مهاجران حفظ نماید.
💡 رهبر آن قبیله با سخنرانیهای تاثیرگذار خود، سعی داشت اتحاد و همبستگی میان اعضای قومش را در برابر تهدیدهای بیرونی بیشتر تقویت کند.
💡 در داستانهای قدیمی، قهرمان داستان همواره برای دفاع از ارزشها و سرزمینهای باستانی قومش با دشمنان قدرتمند و بیرحم مبارزه میکرد.