قدید

قدید. [ ق َ ] ( ع ص، اِ ) گوشت کفانیده پاره کرده یا گوشت به درازا بریده خشک کرده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || گوشت نمک سود خشک کرده. ( بحر الجواهر ). || جامه کهنه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
قدید. [ق ُ دَ ] ( ع اِمصغر ) گلیم کوچک خطدار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مصغر قَدّ. || مصغر قِدّ. || مصغر قدد به معنی فِرَق. ( معجم البلدان ).
قدید. [ ق ُ دَ ] ( اِخ ) نام مردی است. ( منتهی الارب ).
قدید. [ ق ُ دَ ] ( اِخ ) نام موضعی است. ( منتهی الارب ). نام موضعی است نزدیک مکه. ( معجم البلدان ).
قدید. [ ق ُ دَ ] ( اِخ ) نام اسب قیس غاضری. ( منتهی الارب ).
قدید. [ ق ُ دَ ] ( اِخ ) آبی است به حجاز. ( منتهی الارب ).

(قَ ) [ ع. ] (اِ. ) گوشت خشک کرده.

گوشت خشک کردۀ گاو، گوسفند، یا ماهی به هر طریق که خشک کنند و نگه دارند.

گوشت خشک کرده ونمک سود، گوشت خشک کرده گاویاگوسفندیاماهی جهت نگاهداری
( اسم ) گوشت کفانیده پاره کرده یا بدرازا بریده خشک کرده. توضیح در بعض دیه های ایران و ترکستان و افغانستان مرسوم است که تیرماه و دی ماه گوسفندان پرواری بکشند و در زمستان در وقت باریدن برف و باران از گوشت آنها خورشهای مخصوص سازند.
آبی است به حجاز

گوشت خشک کرده.

💡 هر آن نوی که رسد سوی تو قدید شود چو آب پاک که در تن رود پلید شود

💡 زمان زمان زخدا در جهان جان خبرست که عارفان نفروشند تازه را بقدید

💡 در نظرها چرخ بس کهنه و قدید پیش چشمش هر دمی خلق جدید

💡 حیات تازه ای یابم دگر بار به چنگ آید اگر لحم قدیدم

💡 بگشای سینه را که صبایی همی رسد مرده حیات یابد و زنده شود قدید

💡 بس بجوشیدی درین عهد مدید ترک‌جوشی هم نگشتی ای قدید