فیزیک دان

فیزیک دان. ( نف مرکب ) فیزیک داننده. کسی که از علم فیزیک آگاه باشد. عالم فیزیک. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فیزیسین شود.

[ فر - فا. ] (ص فا. اِ. ) کسی که از علم فیزیک آگاه باشد.

دانشمند علم فیزیک.

( صفت اسم ) کسی که از علم فیزیک آگاه باشد عالم فیزیک.

یک فیزیک دان یا فیزیک پیشه ( به انگلیسی: physicist ) دانشمندی است که در زمینه فیزیک پژوهش می کند. فیزیک دان ها پدیده های بسیاری را در مقیاس های طولی بسیار گسترده بررسی می کنند. از ذرات بنیادی که تشکیل دهندهٔ ماده هستند، تا کهکشان ها و سراسر جهان هستی مادی به عنوان یک کل، در کیهان شناسی. در حالت کلی یک فیزیک دان یا فیزیک پیشه کسی است که برای درک رفتار طبیعت و پدیده های آن به مطالعه، تحقیق، پژوهش و آزمایش می پردازد و به فرضیه و نظریه می رسد.
بیشتر مطالب ارائه شده در دوره کارشناسی فیزیک مربوط به دستاوردهای حدود یک قرن قبل و پیش از آن در فیزیک هستند. نظریه انتشار نور ابن هیثم در حدود قرن یازدهم میلادی ارائه شد، قوانین حرکت نیوتن و قانون جهانی گرانش نیوتون در قرن هفدهم، الکترومغناطیس در قرن نوزدهم و نسبیت خاص و مکانیک کوانتومی در ابتدای قرن بیستم مطرح گردیدند. برنامه آموزش کارشناسی فیزیک معمولاً شامل این درس ها می شود: مکانیک کلاسیک، الکترومغناطیس، شیمی عمومی، ترمودینامیک، موج و اپتیک، نسبیت خاص، فیزیک جدید، مکانیک کوانتوم، فیزیک حالت جامد، کیهان شناسی و اخیراً فیزیک ذرات بنیادی. همچنین دانش جویان فیزیک، درس های ریاضی بسیاری را در زمینه آنالیز ریاضی و جبر خطی فرا می گیرند و مهارت های زیادی نیز در برنامه نویسی و فیزیک محاسباتی کسب می کنند.
بیشتر دانسته های لازم برای پژوهش، در دورهٔ دکترا و کارشناسی ارشد فرا گرفته می شوند. در این مقاطع، دانشجویان وارد زمینه های تخصصی تر فیزیک می شوند.
دانشگاه ها، آزمایشگاه های دولتی و صنایع خصوصی بزرگ ترین استخدام کنندگان فیزیکدان ها هستند. به دلیل گستردگی آموخته های دانشجویان فیزیک، بسیاری از آن ها توانایی های لازم برای فعالیت معمولاً با موفقیت در زمینه های دیگر را، به خصوص در مهندسی، اقتصاد و علوم مالی و رایانش دارا هستند.
هر سال جوایز بسیاری توسط سازمان ها و موسسه های گوناگون به دستاوردهای برجسته در زمینه های مختلف فیزیک، اهدا می شوند. معتبرترین جایزه در رشتهٔ فیزیک، جایزهٔ نوبل است که از سال ۱۹۰۱ توسط آکادمی سلطنتی علوم سوئد داده می شود.
از فیزیکدان های نامدار می توان به نیوتون، اینشتین، ارشمیدس، خوارزمی، ابن هیثم، کوپرنیک، کپلر، گالیله، رادرفورد، پلانک، ماری کوری، شرودینگر، فارادی، فرمی، پائولی، آمپر، کارنو، ماکسول، هایزنبرگ، هرتز، فاینمن، هاوکینگ، اوپنهایمر، هوک، تسلا، پاسکال، برنولی، بور و دیراک و بولتزمان و پوانکاره اشاره کرد.

کسی که از علم فیزیک آگاه باشد.

💡 آلنوش طریان در دوره خدمت علمی خود به ریاست گروه تحقیقات خورشیدی مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران رسید و نقشی مهم در تأسیس و ادامه کار رصدخانه فیزیک خورشیدی ایفا کرد.

💡 وی در سال ۱۹۶۱ وارد دانشکده فیزیک دانشگاه دولتی ایروان شد و مدرک کارشناسی خود در رشته فیزیک اتمی را در سال ۱۹۷۱ کسب نمود. مدرک پی‌اچ‌دی را در سال ۱۹۸۴ در رشته فیزیک و دکتری علوم را در رشته ریاضیات در سال ۱۹۹۱ از مؤسسه فیزیک ایروان دریافت نمود.

💡 وی در ۱۷ ژوئیه ۱۹۵۱ در داوتاشن، شهرستان تالین به دنیا آمد و از دانشکده فیزیک دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.

💡 آلنوش تریان از سال ۱۳۳۶ (۱۹۵۷) در گروه فیزیک دانشکده علون دانشگاه تدریس می‌کرد. و موفق به کسب مقام استادی دانشکده علوم دانشگاه تهران را کسب کرده‌است. و اولین استاد زن دانشگاه تهران محسوب می‌گردد.

💡 و پس از بازگشت به ایران، در دانشگاه تهران تدریس کرد (و با سمت دانشیار فیزیک رشته ترمودینامیک در گروه فیزیک مشغول به کار شد.) و در سال ۱۳۴۳ در همین دانشگاه به درجه استادی رسید. (به عنوان اولین استاد زن، در مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران مشغول به کار شد)

💡 مطالعات بر روی یک مادهٔ معدنی نیز نشان می‌دهد که میدان مغناطیسی زمین بیش از ۴٫۲ میلیارد سال پیش وجود داشته‌است. تحلیل این اطلاعات توسط محققان ژئوفیزیک دانشگاه روچستر انگلستان نشان می‌دهد که پیشینه میدان مغناطیسی زمین، بیش از ۴٫۲ میلیارد سال است؛ یعنی حدود ۷۵۰ میلیون سال قبل تر از آنچه تا امروز تصور می‌شد.