فهر

فهر. [ ف َ ] ( ع اِ ) سنگ زبرین آسیا. مقابل صلایة که سنگ زیرین است. ( از یادداشت مؤلف از بحرالجواهر ). || سنگی که بدان چهارمغز بشکنند. سنگ صلایه. ( فرهنگ فارسی معین ). یا سنگ کف. ج، افهار. ( منتهی الارب ). ج، افهار، فهور. ( اقرب الموارد ).
فهر. [ ف َ / ف َ هََ ] ( ع مص ) جماع کردن زنی را بی انزال و با دیگری انزال کردن. ( منتهی الارب ).
فهر. [ ف ُ ] ( ع اِ ) مدارس جهودان که به روز عید در آن فراهم آیند، و بدین معنی است: کأنهم الیهود و خرجوا من فهرهم. || عیدی است یهودان را، و گویند روزی است که در آن روز خورند و آشامند. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ).
فهر. [ ف َ ] ( اِخ ) ابن مالک بن النضر، از کنانة از عدنان. جد جاهلی و از کسانی است که نسبت نبی اکرم را بدو رسانند. ( از اعلام زرکلی ).

(فِ ) [ ع. ] (اِ. ) سنگ، سنگ زیرین آسیا.

سنگی که با آن چیزی بسایند.

( اسم ) سنگی که بدان چهار مغز بشکنند سنگ صلایه.
.... ابن مالک بن النضر از کنایه از عدنان جد جاهلی از کسانی است که نسبت نبی اکرم را بدو رسانند.

سنگ، سنگ زیرین آسیا.

💡 بسی کار نستوده فهرست کرد به دربار ایران پروتست کرد

💡 چنانچه هستی فهرست دانش و فرهنگ چنانچه هستی مجموعه کمال و سیر

💡 علای دولت عالی عربشه آنکه شده است بزرگ نامش فهرست داستان کرم

💡 چون خواستم که ثبت کنم بر بیاض دل فهرست نه فلک ز خرد کرد مسطرم

💡 این داغ که دل به سینه انباشت فهرست ز خال یار برداشت