فزه

لغت نامه دهخدا

فزه. [ ف ِ زِه ْ ] ( ص ) پلید و زشت. ( برهان ). || چیز بدبوی. ( انجمن آرا ). || ( اِ ) به معنی غائب شدن هم آمده است. ( برهان ).

فرهنگ معین

(فَ زِ ) (ص. ) زشت، پلید.

فرهنگ فارسی

( صفت ) زشت پلید.

جمله سازی با فزه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 در ابتدای جنگ‌های بزرگ پروس، در جنگ بین دانمارک و پروس در سال ۱۸۶۴، او در رأس تیپ تحت فرمانش در رکبل و ساندربرگ درخشان ظاهر شد. در جنگ بین اتریش و پروس در سال ۱۸۶۶، ژنرال فون گوبن فرماندهی لشکر سیزدهم را که تیپ قدیمی او نیز بخشی از آن بود، برعهده داشت و این بار نیز، ویژگی‌های یک رهبر ذاتی و تاکتیک دان ماهر را از خود به نمایش گذاشت. او تقریباً به تنهایی فرماندهی همراه با موفقیت درخشان در نبردهای درمباخ (در ورتبرگ کرایس)، لاوفاخ (در آشافنبرگ)، کیسینگن، آشافنبرگ، گرشایم، تاوبربیشوفزهایم و وورتسبورگ داشت.

جلوه کنان یعنی چه؟
جلوه کنان یعنی چه؟
نجورسن یعنی چه؟
نجورسن یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز