فرمان گزار

فرمان گزار.[ ف َ گ ُ ] ( نف مرکب ) اجراکننده فرمان:
بدندش سه سالار فرمان گزار
یکی را سپرد از یلان صدهزار.اسدی.رجوع به فرمان گذار شود.

( ~. گُ ) (ص مف. ) فرمان پذیر.

فرمان گزارنده، اجراکنندۀ فرمان، مطیع.

( صفت ) اجرا کننده فرمان فرمان پذیر.
فرمان گزارنده، اجراکننده فرمان

فرمان پذیر.

💡 دیده بینای مطلق در میان خلق و حق از همه خلقش گزیر و بر همه فرمان گزار

💡 نگین خاتم فرمان گزار او دارد همان خواص که در خاتم سلیمان لعل

💡 قضا و قدر بهر فرمان گزاری زنندش همی بوسه بر خاک مقدم

💡 چو فرصت نگهداری و وقت کار غرض حاصل آید ز فرمان گزار