غک

کلمه غک در زبان فارسی به معنای شخصی است که چاق است و قد کوتاهی دارد، این واژه به توصیف ویژگی‌های ظاهری فردی می‌پردازد که به دلیل قد کوتاه و چاقی، به نظر غیرمعمول و خنده‌دار می‌آید.

معانی و مفاهیم:

قد کوتاه: یکی از ویژگی‌های اصلی فرد غک این است که او قد بلندی ندارد و به طور کلی کوتاه قد محسوب می‌شود.

فربه و بی‌اندام: این واژه به چاقی و عدم تناسب اندام نیز اشاره دارد، فرد غک به دلیل چاقی و قد کوتاه، ظاهری غیرمتعارف دارد.

مشکلات جسمانی: این افراد ممکن است به دلیل بیرون‌زدگی مهره‌های پشت، دچار خمیدگی در قامت خود شوند که این نیز به ظاهری نامناسب و مضحک منجر می‌شود.

در ادبیات و طنز: غک ممکن است در متون ادبی و طنز به عنوان یک شخصیت خنده‌دار به کار رود که ویژگی‌های ظاهری او باعث ایجاد موقعیت‌های کمدی می‌شود.

لغت نامه دهخدا

غک. [ غ َ / غ ُ ] ( ص ) شخصی را گویند که قد کوتاهی داشته باشد و به این قد و بالا بسیار فربه و بی اندام و مضحک هم باشد. ( برهان قاطع ). فربه و کوتاه قد و بی اندام. ( جهانگیری ). کوتاه فربه، و بعضی گفته اند کسی که مهره های پشتش بیرون آمده بواسطه آن خم در قامتش به هم رسد. ( فرهنگ رشیدی ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ):
سیفک چماق دولت و دین کون فراخ غک
منسوخ شوخ شوم گران جان سرسبک.
پوربهای جامی ( از رشیدی ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ).

فرهنگ معین

(غَ یا غُ ) (ص. ) کوتاه و چاق.

فرهنگ عمید

قد کوتاه، فربه، و بد اندام.

فرهنگ فارسی

( صفت ) کوتاه قد فربه اندام کوتاه چاق.

جمله سازی با غک

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 داردش هر روز با لطفی دگر باز آرد مرغک از نو بال و پر

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران