غالیه ساز

لغت نامه دهخدا

غالیه ساز. [ ی َ / ی ِ ] ( نف مرکب ) آن که غالیه سازد. خوشبوی ساز. عطار. غالیه سای:
زآن غالیه دان شکرانگیز
مه غالیه ساز و گل شکرریز.نظامی.

فرهنگ معین

( ~. ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) نک غالیه سا.

فرهنگ عمید

آن که غالیه بسازد، سازندۀ غالیه.

فرهنگ فارسی

( صفت ) ۱ - آنکه غالیه تهیه کند. ۲ - خوشبوی ساز عطار.

ویکی واژه

نک غالیه سا.

جمله سازی با غالیه ساز

💡 راستی مانند تیری قامت و بالای اوست کز عقیق و غالیه سازند پیکان و پرش

💡 جلوه نو خطان حزین، ازرخ ساده خوشتراست غالیه ساز صفحه کن، خامهٔ مشک سای را