عقیدت

عقیدت. [ ع َ دَ ] ( ع اِ ) عقیدة. عقیده. عقیده و پنداشتی.( ناظم الاطباء ). آنچه انسان بدان اعتقاد و یقین دارد. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عقیدة و عقیده شود: اگر بهتر نگریسته بود خبث عقیدت او... مشاهدت افتد. ( کلیله و دمنه ). لاجرم به میامن این نیتهای نیکو و عقیدتهای صافی شعار پادشاهی... جاوید و مخلد گشته است. ( کلیله و دمنه ). و هر کجا که عقیدتها به مودت آراسته گشت اگر در مال و جان با یکدیگر مواسات رود... هنوز از وجوب آن قاصر باشد. ( کلیله و دمنه ).
سر نهادند پیش او بر خاک
کآفرین بر چنان عقیدت پاک.نظامی.
عقیدة. [ ع َدَ ] ( ع اِ ) عقیدةالرجل؛ دین و مذهب مرد که اعتقاد آن دارد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). گویند له عقیدة حسنة؛ یعنی او راست دینی سالم و بیرون از شک. وعقائد را چیزهایی دانند که نفس اعتقاد در آن قصد شده باشد بدون عمل. عقیدت. عقیده. و رجوع به عقیدت و عقیده شود. || آنچه دل بر آن بسته شده باشد. || ضمیر و دل. ( از اقرب الموارد ). ج، عَقائد. ( اقرب الموارد ). || حلوا. ( دهار ).

(عَ دَ ) [ ع. عقیدة ] (اِ. ) باور، فکر، آن چه که انسان به آن باور دارد.

( اسم ) ۱ - آن چه انسان بدان اعتقاد و یقین دارد. ۲ - ایمان دین جمع: عقائد ( عقاید ).

عقیدة
باور، فکر، آن چه که انسان به آن باور دارد.

💡 صادقی در کتاب «اصول الاستنباط» خود، قرآن و سنت را معیار اصول استنباط فقهی می‌داند. از دیدگاه وی قرآن و سنت، با هم تطابق دارند و محور احکام اخلاقی، عقیدتی، فردی، اجتماعی، عبادی و سیاسی…، قرآن بوده و در رتبه دوم، سنتِ منطبق با قرآن است. بر حسب نصوص، فقط قرآن، مشرِّع و نیز دلیل شرعی است.

💡 «از پاسدارها هم شنیدم که می‌گفتند یک کاری می‌کنیم که این‌ها (کمونیست‌ها) یا نماز بخوانند یا بمیرند». (گفتار یکی از زندانیان عقیدتی-سیاسی دربارهٔ قتل‌عام زندانیان اسلام‌ناباور)

💡 عقد تو عین عقیدت بود خواهد روز و شب سور تو عین سرور و شادمانی جاودان