طحین

طحین. [ طَ ] ( ع اِ )آرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). دقیق. گندم ِ آس شده.

(طَ ) [ ع. ] (اِ. ) آرد، گندم رقیق.

آرد.

آرد
۱ - آرد رقیق. ۲ - گندم آس شده.

آرد، گندم رقی

💡 چرخ گردان بر زمین گویی دو سنگ آسیاست در میان هر دو روز و شب دل مردم طحین

💡 استخوانهای فرنگان بر در انطاکیه زیر پای و دست اسبان سپه‌ گردد طحین