معنی صباوت | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

صباوت. [ ص ِ وَ ] ( ع اِمص ) طفولیت. بچگی. کودکی.

(صَ وَ ) [ ع. ] (اِمص. ) کودکی.

کودکی، بچگی.

کودکی، بچگی، بعربی صبائ
( اسم ) کودکی طفلی طفولیت. توضیح در عربی صبا و صبائ به معنی طفل و کودکی است و صباوت ساخته از آنست قیاس کنید با قضاوت از قضائ.

کودکی.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 خوش آن که در صباوت قدر پدر شناخت شاد آنکه در جوانی پند پدر شنید