شکوی

شکوی. [ ش َ وا ] ( ع اِمص ) گله. شِکوه. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). گله. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( غیاث ). گله مندی. گله گزاری. شکایت. اشتکاء. شکوه. تشکی. مُست. رفعقصه. رفع دعوی. گزرش. ( یادداشت مؤلف ):
نی نی از بخت شکرها دارم
چند شکوی که شوک بی ثمراست.خاقانی.آهی از سر شکوی به اغراق چنان برکشد که از آن هر دیده گریان و هر اشک ناروان روان گردد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 444 ).
چون بریده شد برای حلق دست
مرد زاهدرا در شکوی ببست.مولوی.|| بیماری. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
شکوی. [ ش َ وا ] ( ع مص ) شکاة. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). گله کردن. ( آنندراج ) ( غیاث ) ( المصادر زوزنی ) ( دهار ). || نالیدن. زاریدن. بنالیدن. ( از یادداشت مؤلف ). رجوع به شکاة و شکایة شود.

(شَ ) [ ع. ] (اِمص. ) شکایت.

گله کردن، شکایت کردن، گله وناله، شکوه وشکایت
( اسم ) شکایت گله مندی.
گله کردن نالیدن زاریدن.

شکایت.

💡 ای مونس جان بر گوی راز دل این مشکوی که نیمه شبم زاین کوی آهنگ رباب آمد

💡 چه باغ است اینکه چون مشکوی خسرو مقام عشرت شیرین لبان است؟!

💡 که ناگهان به مشامم نسیم وصل رسید نمود ناطقه طی، ناله های شکوی را

💡 به قصد کعبه مُحرِم شد دلم دوش از سر مستی چو از دنبال او رفتم به مشکوی تو می‌آمد

💡 دفتر مرکزی آئرولوگیک در اشکویدیتس، آلمان واقع شده‌است و به ۲۲ مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.

💡 به مشکوی دارا شو از ما بگوی که اینجا بدان گشتم آرام جوی