شکمبه

شکمبه. [ ش ِ ک َ ب َ / ب ِ ] ( اِ ) شکنبه. معده حیوانات خصوص-اً حیوانات علفخوار. ( ناظم الاطباء ). معده ستور. کرش. معده در غیر انسان. ( یادداشت مؤلف ). یکی از دو خانه زیرین دل. ( لغات فرهنگستان ). اشکمبه.اشکنبه. سیرابی. جانوران علفخوار ( گاو، گوساله، گوسفند و غیره ) که محل ذخیره علف در موقع چریدن آنها است. این قسمت در حقیقت اولین بخش معده نشخوارکنندگان است که در حکم کیسه ای حجیم برای ذخیره است. سیرابی. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به مترادفات کلمه شود.
- مثل شکمبه؛ پارچه سست بافته شده. ( امثال و حکم دهخدا ).
|| شکم. بطن. ( ناظم الاطباء ).

(ش کَ بَ یا بِ ) (اِ. ) معدة جانوران علفخوار.

معدۀ حیوانات علف خوار.

معده حیوانات علفخوار
( اسم ) سیرابی جانوران علفخوار (گوسفند گاو گوساله و غیره ) که محل ذخیره علف در موقع چریدن آنهاست. این قسمت در حقیقت اولین بخش معده نشخوار کنندگان است که در حکم کیسه ای حجیم برای ذخیره است سیرابی

{stomach} [علوم و فنّاوری غذا] بخش خوراکی آلایش شامل سیرابیشیردان و بقیۀ دستگاه گوارش دام

💡 چنین نوری دهی اشکمبه‌ای را چنینی را گزافه کی گزیدی

💡 یکتا شدست عیسی از آن خر به نور دل دل چون شکمبه پرحدث و توی توی نیست

💡 گفت کم گیرم سر و اشکمبه‌ای رفته گیر از گنج جان یک حبه‌ای