شفوی

مترادف‌ها

شفاهی، گفتاری

متضادها

کتبی، نوشتاری

لغت نامه دهخدا

شفوی. [ ش َ ف َ وی ی ] ( ع ص نسبی ) لبی. از لب. لبی و منسوب به لب. ( ناظم الاطباء ). منسوب به شفة که به معنی لب است، چون شفت در اصل شفة بوده، ها را در حالت نسبت به واو بدل کرده شفوی گویند چنانکه منسوب به شهر غزنه را غزنوی گویند، و در صراح و منتخب نوشته که شفوی درست نباشد چنانکه مشهور شده و صحیح شفهی است و حروف شفهی «با و فا و میم » است. ( از غیاث ) ( آنندراج ).
- حروف شفوی؛ حروفی که در تلفظ آنها لبها بهم بخورد یا کار کند مانند: ب، پ، م، ف، و. ( یادداشت مؤلف ).
شفوی. [ ش َ ف َ وی ی ] ( ع ص نسبی ) شفهی. منسوب به شفة یعنی لبی. ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به شفة و شفهی و شَفَوی و شَفَویّة شود.

فرهنگ عمید

مربوط به لب، لبی: حروف شفوی.

فرهنگ فارسی

منسوب به لب، شفه
شفهی منسوب به شفه یعنی لبی

جمله سازی با شفوی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 بی گمان دانمت به آن گروی که یکی نیست زان میان شفوی

💡 دانش‌آموزان باید برای امتحان پایان ترم خود به خوبی آماده شوند، زیرا بخشی از نمره نهایی بر اساس آزمون شفوی و پاسخگویی به سوالات خواهد بود.

💡 در بسیاری از فرهنگ‌ها، انتقال دانش و تاریخچه میان نسل‌ها به صورت شفوی و از طریق داستان‌گویی‌های سنتی انجام می‌شود تا از فراموشی آن جلوگیری شود.

💡 پزشک پس از معاینه دقیق بیمار، دستورات درمانی خود را به صورت شفوی توضیح داد تا بیمار دقیقاً بداند که چگونه باید داروهای خود را مصرف کند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران