شباب

شباب. [ ش َ ] ( ع اِ ) جمع شاب به معنی مرد جوان است و آن از سن بلوغ تا سی سالگی باشد. ( از اقرب الموارد ): الحسن و الحسین سیدا شباب اهل الجنة. ( از منتهی الارب ). رجوع به شاب شود.
شباب. [ ش َ ] ( ع مص، اِمص ) جوانی. ( از اقرب الموارد ). جوانی و آن از سی تا چهل است: شب الغلام شباباً؛ جوان گردید کودک. ( از منتهی الارب ). جوانی باشد که در مقابل پیری است. ( برهان قاطع )

(شَ ) [ ع. ] (اِمص. ) ۱ - جوانی. ۲ - پرده ای است از موسیقی.

۱. جوان شدن.
۲. جوانی، از سن بلوغ تا سی سالگی.
۳. (اسم ) اول هرچیز.
= ماهودانه

جوان شدن، جوانی، ازسن بلوغ تاسی سالگی اول هرچیز، جوانان، جمع شاب
( اسم ) ۱ - جوانی مقابل شیب پیری. ۲ - پرده ایست از موسیقی.
آنچه بدان آتش افروزند

اسم: شباب (پسر، دختر) (عربی) (تلفظ: šabāb) (فارسی: شَباب) (انگلیسی: shabab)
معنی: جوانی، مرد جوان، ( در موسیقی ایرانی ) نام پرده ای

شباب (چرداول). شباب، شهری کردنشین در بخش شباب شهرستان چرداول در شمالی ترین نقطه استان ایلام ایران است. این شهر، مرکز بخش شباب است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر شباب برابر با ۶٬۰۸۸ نفر ( ۱٬۰۸۳ خانوار ) بوده است.

جوانی. جمع شاب.
پرده‌ای است از موسیقی.

💡 نیست اندر بخت عهد نوجوانت بس عجب گر جهان پیر دیگر ره ز سر گیرد شباب

💡 چو جمع شد همه اسباب عیش می دانی که ذوق عیش به عهد شباب خوش باشد

💡 پیری و زهد و عافیت هر سه به وقت خود خوشند دار غنیمت این سه را عشق و می و شباب را