سیمه سار

سیمه سار. [ م َ / م ِ ] ( ص مرکب ) حیران. سراسیمه. سرگشته. ( برهان ) ( آنندراج ).

(مَ یا مِ ) (ص مر. ) حیران، سرگشته.

= سراسیمه

( صفت ) حیران سرگشته.

💡 مدح او را چون کسی گوید یقین می شود پژمرده و آسیمه سار

💡 زکید تو ای چرخ آسیمه سار زبطحا فراری شداحمد به غار

💡 بدیشان خروشید کز یک سوار چرایید ترسنده واسیمه سار؟

💡 شدند از عنا همچو دل بردگان چو آسیمه ساران و پژمردگان

💡 سرافکنده در زیر و آسیمه سار همانا بد از بانوان شرمسار

💡 بجستند از جای، آسیمه سار بدیدند بر خود ز آهن حصار