سطرلاب

مترادف‌ها

اسطرلاب

لغت نامه دهخدا

سطرلاب. [ س ُ طُ ] ( معرب، اِ ) اصطرلاب. ( آنندراج ) ( غیاث ). به یونانی مخفف اسطرلاب است و آن آلتی باشد از برنج که بدان ارتفاع آفتاب گیرند. ( برهان ):
سطرلاب دوری که فرزانه ساخت
بر آئین آن جام شاهانه ساخت.فردوسی.منجم ببام آمد از نورمی
گرفت ارتفاع سطرلابها.منوچهری ( دیوان چ دبیرسیاقی ص 5 ).نسخه ٔطالع و احکام بقاکاصل نداشت
هم بکذاب سطرلاب مگر بازدهید.خاقانی.چشمه خورشید لطف بلکه سطرلاب روح
گوهر گنج حیات بلکه کلید کرم.خاقانی.رجوع به اسطرلاب و اصطرلاب و صطرلاب شود.

فرهنگ معین

(سُ طُ ) نک اسطرلاب.

فرهنگ عمید

= اسطرلاب

جمله سازی با سطرلاب

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 تا کند حکم کواکب چون منجم از رصد تیر پیر چرخ را از مهر اسطرلاب داد

💡 چشمهٔ خورشید لطف بل که سطرلاب روح گوهر گنج حیات بل‌که کلید کرم

💡 ولی نداند در دیده عنکبوت و عنب ز خوشه عنب و عنکبوت اسطرلاب

💡 گرفته دیده جویا ارتفاع طالع دل را ببین در پنجهٔ مژگانم اسطرلابی اشکم

💡 که گر منجم بر وی شود چنان بیند بر اوج چرخ که بی غم شود ز اسطرلاب

💡 به کی مانم به کی مانم که سطرلاب جهانم همه اشکال فلک را به یکایک بپذیرم

💡 در دوران پیش از اختراع ساعت‌های دقیق، دریانوردان از سطرلاب برای تعیین موقعیت خود در دریا و جهت‌یابی بر اساس ستاره‌ها استفاده می‌کردند.

💡 کار با این ابزار قدیمی یعنی سطرلاب، نیازمند دانش عمیق در زمینه نجوم و ریاضیات است تا بتوان موقعیت دقیق خورشید و ستارگان را محاسبه کرد.

💡 موزه‌های تاریخ علم، نمونه‌های بسیار نایابی از سطرلاب‌های باستانی را نگهداری می‌کنند که نشان‌دهنده نبوغ بالای دانشمندان دوران باستان در علوم هندسی و نجومی است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران