سدت

سدت. [ س ُدْ دَ ] ( از ع، اِ ) سدة. بیماریی که سبب بستن راه تنفس شود: مدتها در مضایق آن سدت و مفالق آن کربت بماندم. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 17 ). رجوع به سدة شود. || در خانه: و این حسنه با سوابق ایادی و عواطف و سوالف عوائد و عوارف که در مدت عمر از ساحت جلال و سدت انعام و افضال او یافته ام مضاف کردم. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 8 ). رجوع به سدة شود.

(سُ دَّ ) [ ع.سدة ] (اِ. ) درگاه، پیشگاه.

سده بیماری که سبب بستن راه تنفس شود.

سدة
درگاه، پیشگاه.

💡 ما دحت را باد سعد و حاسدت را باد نحس ناصحت را باد فخر و دشمنت را باد عار

💡 گر ز مسیح پرسدت «مرده چگونه زنده کرد؟» بوسه بده به پیش او، بر لب ما که هم‌چنین

💡 حاسدت در حبس محنت باد دایم چار میخ تا طناب خیمه آفاق شش تو کرده‌اند

💡 آسیای فتنه فرق دشمنت را کرد آس روزگار پخته کار حاسدت را کرد خام

💡 چون خاک اگر چه پست بود حاسدت ولی گردد بلند مرتبه چون بر شود بدار

💡 در مستقر عز و شرف جاودان بزی تا حاسدت حزین شود و خوار مستذل