ساتر

ساتر. [ ت ِ ] ( ع ص، اِ ) پوشنده. ( آنندراج ). || پوشش. || روپوش. سرپوش.
- ساتر عورت؛ پوشنده عورت. عورت پوش.
ساتر. ( اِخ ) قومی بودند که در قرن پنجم پیش از میلاد در تراکیه در آسیای صغیر می زیستند. هرودوت گوید:تنها قومی بودند که در حمله خشایارشا ( 480 ق. م ) مطیع او نگردیدند و آزادی خود را تا زمان ما [ هرودوت ] حفظ کردند. رجوع به ایران باستان ج 1 ص 748 شود.

(تِ ) [ ع. ] ۱ - (اِفا. ) پوشاننده، پنهان - کننده. ۲ - (اِ. ) پوشش.

پوشاننده، پنهان کننده.

پوشاننده، پنهان کننده
۱ - پوشانده پنهان کننده نهان کننده. ۲ - روپوش سرپوش. ۳ - ( اسم ) پوشش. یا ساتر عورت ۱ - آنچه عورت شخص را بپوشاند. ۲ - آنچه نمازگذار از لباس خود گیرد. ۴ - صور اکوانیه و مظاهراسمائیه الهیه.

[حمل ونقل دریایی] ← سامانۀ اطلاع رسانی تردد شناورها

پوشاننده، پنهان‌کننده.
پوشش.

💡 ماه روشن را شب تاریک بنماید به ‌خلق وان شب زلفش همه رخسار او را ساترست

💡 آن که به محراب گفت از همه مؤمن‌ترم گر دو سه جامش دهند از همه ترساتر است

💡 گرچه می گردد ز پیچ و تاب کوته، رشته ها رشته آه مرا سازد رساتر پیچ و تاب

💡 مهی گذشت که بر دست من نیامد می چگونه باشم ازین پارساتر و بهتر

💡 جانشین او بالاکروس، محافظ اسکندر مقدونی بود که ساتراپ هلنیستی کیلیکیه شد.