زمره

( زمرة ) زمرة. [ زَ م ِ رَ ] ( ع ص ) مؤنث زَمِر. کم موی و کم پشم. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
زمرة. [ زُرَ ] ( ع اِ ) فوج و گروه یا گروه متفرق از مردم. ج، زُمَر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). گروه. ( ترجمان القرآن ). گروه مردمان. ( دهار ). گروه مردم. ( غیاث ). رجوع به ماده بعد شود.
زمره. [ زُ رَ / رِ ] ( از ع، اِ ) گروه. جماعت. دسته. ( از فرهنگ فارسی معین ). مأخوذ از تازی گروه. جمعیت. ( ناظم الاطباء ): هرکه همت او برای طعمه است در زمره بهائم معدود گردد. ( کلیله و دمنه ).
تا یافتم سعادت و تشریف از نجم
مسعودم و مشرف درزمره کرام.سوزنی.عالم است از صف عباداﷲ
جاهل از زمره هم الکفره است.خاقانی.گرچه ز ملوک عهد بودی
در زمره اصفیات جویم.خاقانی.بعد از مدتی همه آزاد و مطلق گردانید و در زمره مستخدمان دولت به دربار هند فرستاد. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 406 ). با یکدیگر می گفتند این طایفه از جنس انس و زمره بشرند. ( ترجمه تاریخ یمینی ایضاً ص 411 ). بسبب مناسبت شباب در زمره اتراب و اصحاب او منتظم گشت. ( ترجمه تاریخ یمینی ایضاً ص 435 ). همچنین در زمره ٔتوانگران شاکرند و کفور. ( گلستان ). و در زمره صاحبدلان متجلی نشود. ( گلستان ). خردمندی را که در زمره اوباش سخن صورت نبندد، شگفت نیست. ( گلستان ). || سپاه. لشکر. ( ناظم الاطباء ).
- زمره ای از آن؛ بعضی از آن. ( ناظم الاطباء ).
- زمره به زمره؛ طایفه به طایفه. ( ناظم الاطباء ).

(زُ رِ ) [ ع. زمزمة ] (اِ. ) گروه، جماعت.

جماعت، فوج، گروه.

جماعت، فوج، گروه، زمرجمع
( اسم ) گروه جماعت دسته: در زمره پهلوانان در آمد. جمع زمر.
مونث زمر کم موی و کم پشم

زمزمة
گروه، جماعت.

💡 سلیم و بارکش می‌باش تا عارض بروز دین کند عرضه ترا بر حق میان زمرهٔ نیکان

💡 سید جمع رسل احمد مرسل که شدست حاصل هر دو جهان زمره انسانی را

💡 با بی‌خبران بی‌بصران چند توان زیست در زمرهٔ کوران و کران چند توان بود

💡 آنکه هست اسم اعظمش مطلق حی و قیوم نزد زمرهٔ حق

💡 او مانند اکثر مشایخ صوفیه، سخت پایبند شریعت بود و معتقد بود که سالک همواره باید افعال احوال خود را با کتاب و سنت بسنجد. هجویری، او را در زمرهٔ مشایخ معرفی می‌کند که حضور را مقدم بر غیبت می‌دانستند.