واژه «ریشال» که معادل فارسی اصطلاح علمی «Micelle» است، در علوم شیمی و فیزیک به تجمع منظم و سازمانیافتهای از مولکولها یا یونهای سطحفعال در یک محلول گفته میشود. این ساختار زمانی شکل میگیرد که مولکولهای دارای دو بخش آبدوست و آبگریز در محیطی مانند آب کنار یکدیگر جمع شوند و آرایشی ویژه پیدا کنند. در ریشال، بخشهای آبگریز معمولاً در مرکز قرار میگیرند تا از تماس مستقیم با آب دور بمانند، در حالی که بخشهای آبدوست در سطح خارجی جای میگیرند و با آب در تماس هستند. این سازمانیافتگی باعث پایداری بیشتر مولکولها در محلول میشود و نقش مهمی در بسیاری از فرایندهای شیمیایی و زیستی ایفا میکند. ریشالها در شویندهها، صابونها و مواد پاککننده اهمیت فراوان دارند، زیرا میتوانند چربیها و مواد نامحلول در آب را درون خود محصور کرده و از سطح جدا کنند. در علوم زیستی و دارویی نیز از این ساختارها برای انتقال برخی مواد در محیطهای آبی استفاده میشود. در صنایع غذایی، این اصطلاح بهویژه درباره پروتئین کازئین شیر نیز کاربرد دارد و به تجمع بخشهای پروتئینی هنگام تشکیل دلمه اشاره میکند. این واژه همچنین در برخی شاخههای تخصصی شیمی مانند بسپارش و فناوری نانو کاربردهای علمی گستردهای دارد. از نظر علمی، ریشال نمونهای از رفتار خودآرایی مولکولها در محلول است که بدون دخالت مستقیم خارجی و بر پایه ویژگیهای شیمیایی آنها شکل میگیرد.
ریشال
ویکی واژه
انبوههای از مولکولها یا یونهای سطحفعال در محلول.