روشنا

روشنا. [ رَ ش َ ] ( اِ مرکب ) نور. روشنایی. ( اشتنگاس ). نور و فروغ و شعاع. ( ناظم الاطباء ). روشنایی. فروغ. ( فرهنگ فارسی معین ): خداوند این علت، روشنا و آفتاب کمتر تواند دید. ( ذخیره خوارزمشاهی ). باشد که مردم پیوسته اندر روشنا و صحرا باشد و زمستان که برف آید نظر او پیوسته بر برف باشد بدین سبب بصر او ضعیف شود. ( ذخیره خوارزمشاهی ). || شکوه. جلال. درخشندگی. ( اشتنگاس ). جلال و تابش. ( ناظم الاطباء ). || سنگ مرقشت را گویند و آنرا سرمه کنند. ( فرهنگ شعوری ) ( ناظم الاطباء ). حجرالنور. ( از اشتنگاس ) ( ناظم الاطباء ). نام قسمی سرمه. ( یادداشت مؤلف ): سرمه روشنا و شیاف مرارات کشیدن سود دارد. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
از خیال ماه رویت خانه دل روشنا
خاک راهت میکند عالم بدیده روشنا.ابوالمعانی ( از فرهنگ شعوری ).

(رَ شَ ) (اِمر. ) فروغ، روشنایی.

شعاع، فروغ، نور.

شعاع، فروغ، نور
( اسم ) روشنایی روشنایی فروغ.
نور و فروغ و شعاع. یا شکوه

اسم: روشنا (دختر) (فارسی) (تلفظ: ro (w) šanā) (فارسی: روشنا) (انگلیسی: rowshana)
معنی: روشن، روشنایی، نور، جای روشن، آشنا

فروغ، روشنایی.

💡 به روشنایی عقل و به آشنایی علم به نیک نامی زهد و به خوبی تقوی

💡 در ماه مه ۱۹۵۷، رئال مادرید اولین بار از چراغ‌های برقی برای روشنایی ورزشگاه در بازی برابر تیم اسپورت راسیفه برزیل استفاده کرد.

💡 روشنایی دیده رفت، افسوس! منم امروز و دیده‌ای خونبار