رقاصی

رقاصی. [ رَق ْ قا ] ( حامص ) عمل رقاص. ( یادداشت مؤلف ). عمل رقص و شغل رقص. ( یادداشت مؤلف ). عمل و شغل رقاص. رقص. پایکوبی. ( فرهنگ فارسی معین ):
لبش با در به غواصی درآمد
سر زلفش به رقاصی در آمد.نظامی. || درتداول عامه کارهای بیهوده و سبک: حالا هم نوبت رقاصی من است. ( امثال و حکم دهخدا ).
- رقاصی کردن؛ رقص کردن. رقصیدن. ( یادداشت مؤلف ):
کبک رقاصی کند مرغاب غواصی کند
این بدین معروف گردد آن بدان شاهر شود.منوچهری.|| در تداول عامه، اعمال ناشایست و سبک انجام دادن.

( صفت ) عمل و شغل رقاص رقص پایکوبی

💡 به رقاصی ز شوخی همعنان است جوش پاک است، رقص او ازان است

💡 با عقاب تیز چنگ و با همای خوب پر ابلهی باشد که رقاصی کند کبک دری

💡 کبک رقاصی کند، سرخاب غواصی کند این بدین معروف گردد، آن بدان شاهر شود

💡 چون برآمد آفتاب از مشرق پیراهنش ماه رقاصی کند چون ذره در پیرامنش