دوبال

لغت نامه دهخدا

دوبال. ( اِ ) به معنی دوال است که تسمه و چرم حیوانات باشد. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تنگ. ( ناظم الاطباء ). || مکر و حیله. || زمرد. || شمشیر آبدار. ( از برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ معین

(دُ ) [ قس. دوبل ] (اِ. ) مکر، حیله.

فرهنگ عمید

= دوال

فرهنگ فارسی

( اسم ) مکر حیله.

ویکی واژه

دوبل
مکر، حیله.

جمله سازی با دوبال

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 ساقی بزم اگر آن دلبر رعنا باشد دور اول همه را نشأه دوبالا باشد

💡 ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد بهار نشأه این باده را دوبالا کرد

💡 گر به این دستور قد یار رعنا می‌شود ناله بی‌تابی عاشق دوبالا می‌شود

💡 خالت ز خط مشکین دست دگر برآورد حرصش شود دوبالا موری که پر برآورد

💡 زمی فروغ لب لعل اودوبالا شد می دو آتشه را نشأه دگر باشد

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران