درازگوش
مترادفها
گوشدراز
لغت نامه دهخدا
درازگوش. [ دِ ] ( ص مرکب ) آن که گوش دراز دارد. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). طویل الاذن. طویل الاَّذان. أخطل. خَطلاء. || ( اِ مرکب ) خر. حمار. خراولاغ. الاغ. چاروا. چارپا. ( یادداشت مرحوم دهخدا ):
بسر بزرگی جَدّان من که بودیشان
درازگوش ندیم و درازدم بواب.خاقانی.این شخص قدر و قیمت این نداند چون زعفرانی بنزدیک درازگوش. ( جهانگشای جوینی ). درازگوشی خرید تا روان شد. ( جهانگشای جوینی ). مجیرالملک... با یک سردراز گوش... گاهی از او پیاده و گاهی بر او سوار. ( جهانگشای جوینی ). رعایای دیگر ولایات را حمایت کنند و بخود راه دهند... و زمینهای زراعت و علفخوارهای گاو و گوسفند و درازگوش قوریمیشی کنند. ( تاریخ غازانی ص 309 ). بر درازگوش نشستند و بطرف شهر بخارا روانه شدند. ( انیس الطالبین ص 35 ). لیس فی الجبهة و لا فی النخة و لا فی الکسعة، و مراد از جبهه اسبانند و نخة استران و کسعة درازگوشان. ( تاریخ قم ص 177 ). || نوعی از خر که گوش دراز دارد ونصاری تعظیم آن کنند زیرا که مرکوب عیسی علیه السلام بوده است. ( غیاث ) ( آنندراج ). || خرگوش. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ معین
( ~. ) (اِمر. ) ۱ - الاغ، خر. ۲ - خرگوش.
فرهنگ عمید
= خر۱
فرهنگ فارسی
کسی که گوشهای درازدارد
( اسم ) ۱ - الاغ خر. ۲ - خرگوش.
جمله سازی با درازگوش
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گفت ای درازگوش چرا لاف می زنی از آدمیگری نه تو را نام و نشان
💡 خرگوشهای صحرایی به دلیل داشتن بدن درازگوش و توانایی شنیدن کوچکترین صداها، میتوانند به راحتی از حضور شکارچیان در فواصل بسیار دور باخبر شده و فرار کنند.
💡 برخی از گونههای خاص حیوانات در جنگلهای استوایی دارای گوشهای بسیار بزرگ و درازگوش هستند که به آنها در تنظیم دمای بدن خود کمک شایانی میکند.
💡 در افسانههای قدیمی، موجوداتی با ظاهر درازگوش و جادویی توصیف شدهاند که میتوانستند پیامهای پنهان طبیعت را از میان بادهای وزان به خوبی بشنوند و درک کنند.