لغت نامه دهخدا
( آشفته بخت ) آشفته بخت. [ ش ُ ت َ / ت ِب َ ] ( ص مرکب ) شقی. بدبخت. بشوریده بخت:
بدو گفت کای ترک آشفته بخت
بگرداد از تو همه تاج و تخت.فردوسی.
( آشفته بخت ) آشفته بخت. [ ش ُ ت َ / ت ِب َ ] ( ص مرکب ) شقی. بدبخت. بشوریده بخت:
بدو گفت کای ترک آشفته بخت
بگرداد از تو همه تاج و تخت.فردوسی.
( آشفته بخت ) بدبخت، تیره بخت.
( آشفته بخت ) ( صفت ) بدبخت بداقبال شقی.
شقی بدبخت
آشفتهبخت
(قدیمی): بدبخت، بداقبال. بدو گفت کای تُرک آشفته بخت/ بگرداد از تو همه تاج و تخت/ «فردوسی»
💡 فروماند کابل شه آشفته بخت ز شیدسب کین کش بترسید سخت
💡 دل آشفته بخت من تا چند جای انگشت نیشتر خاید
💡 سر آشفته بختم تا به کی بر خویشتن خندد چو غنچه کاش این سر در گریبان کفن خندد