آفتاب‌نشین

آفتاب‌دوست

سایه‌نشین

( آفتاب نشین ) (نِ ) (ص. ) بیکاره، تنبل.

خوش نشین و به مجاز بیکاره و تنبل. از قراری که می‌بینم، آفتاب نشینید و کِشت و زراعتی ندارید. «جمال‌زاده»
کسی را آفتاب نشین کردن، کنایه از: او را بیچاره و خانه نشین کردن.