آلکستیس

آلکستیس. آلکستیس ( به یونانی: Άλκηστις )، یکی از شخصیت های اساطیری یونان باستان است.
وقتی آپولون از سوی زئوس به یک سال بردگی روی زمین محکوم شد، به علت شهره بودن آدمتوس، در عدالت پیش او آمد. آپولون در عوض خدمتهای آدمتوس، به او یاری داد تا شرط ازدواج با آلکستیس را که بستن شیر و گرازی به یک ارابه بود، انجام دهد. اما آدمتوس شب ازدواج، قربانی سپاس به درگاه آرتمیس را فراموش کرد، پس حجلهی خود را پر از مار یافت و در جوانی به بستر مرگ افتاد. آلکستیس حاضر شد به جای او بمیرد تا او جاودانه شود، اما هراکلس، که مهمان آدمتوس بود، با مرگ، کشتی گرفت و دورش کرد و آلکستیس نیز زنده ماند.

آلکستیس. آلْکِسْتیس (Alcestis)
در اساطیر یونان، زن آدمتوس۱، پادشاه تسالی۲. در مراسم ازدواج این دو، آپولون۳ از «خدایان تقدیر۴» خواست به آدمتوس این توانایی را بدهد که زمانی که اجلش فرا می رسد، آن را به تعویق اندازد به شرط آن که کس دیگری حاضر شود به جای او بمیرد. تنها کسی که حاضر به چنین کاری شد، همسرش بود، اما جان وی نیز سرانجام به دست هرکول۵ نجات یافت. داستان وی دست مایۀ یکی از نخستین نمایش نامه های ائوریپیدس۶ شد.

زن یا ایزد یونانی که جهت همسر شدن با آدمتوس شرایطی گذاشته بود.

💡 او با پلیاس ازدواج کرد، و آلکستیس، آکاستوس، پیسیدیس، پلوپیا، هیپوتو، مدوسا، آستروپیا وآنتینوه را به دنیا آورد. او گاهی به نام آلفیسیبویا شناخته می‌شود.

💡 در تاریخ تمدن ترتیب نمایش آثار عمده اوریپیدس بدین‌گونه آمده‌است: «آلکستیس ۴۳۸ ق. م. مدئا ۴۳۱ق. م، هیپولوتوس ۴۲۸ ق. م، آندروماخه ۴۲۷ ق. م، هکابه حدود ۴۲۵ ق. م، الکترا حدود ۴۱۶ ق. م زنان تروا ۴۱۵ ق. م، ایفیگینیا در تاوریس حدود ۴۱۳ ق. م، اورستس ۴۰۸ ق. م، ایفیگینیا در آولیس ۴۰۶ ق. م و باکخای ۴۰۶ ق. م».