آفتاب اندای
آفتاب‌اندای به طور تحت‌اللفظی به معنای پوشاننده آفتاب است. این عبارت، که ریشه در زبان فارسی دارد، مفهومی عمیق را در بر می‌گیرد و به چیزی یا کسی اطلاق می‌شود که می‌تواند نور و گرمای خورشید را بازتابانده یا مسدود کند. این مفهوم می‌تواند هم به صورت فیزیکی و ملموس (مانند یک سایبان یا سازه بزرگ) و هم به صورت استعاری (مانند یک رهبر قدرتمند یا یک مانع بزرگ) به کار رود. درک معنای دقیق آفتاب‌اندای نیازمند توجه به بافت و زمینه‌ای است که این واژه در آن به کار رفته است.
در طول تاریخ، ایرانیان از سازه‌های مختلفی برای مقابله با تابش شدید آفتاب، به ویژه در مناطق گرم و خشک، استفاده کرده‌اند. این سازه‌ها که می‌توان آن‌ها را آفتاب‌اندای نامید، از معماری سنتی گرفته تا باغ‌ها و فضاهای شهری را شامل می‌شوند. نمونه‌های بارز آن عبارتند از: کلاه، چتر، سایبان‌های بزرگ در بازارها و حیاط خانه‌ها، یا حتی درختان کهن‌سال که سایه‌اندازی می‌کنند. از منظر استعاری، آفتاب‌اندای می‌تواند به مفهومی چون پناهگاه، حامی یا کسی اشاره کند که از دیگران در برابر سختی‌ها و مشکلات (مانند تابش آزاردهنده خورشید) محافظت می‌کند.
ویکی واژه
آفتاب‌اندای
پوشاننده آفتاب. آفتاب اندا. تو سایه‌ای نشوی هرگز آسمان افروز/ تو کهَ‌گِلی نشوی هرگز آفتاب اندای. «نصرالله‌منشی»
جمله سازی با آفتاب اندای
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 فضایل تو گر از خود نهان کند حاسد چنان بود که بگل آفتاب انداید
💡 حجاب کالبد از پیش جان خود بردار گر آن نیی که بگل آفتاب اندایی
💡 چون به شکلت نگه کنم گویم کس به گل آفتاب انداید
