آرام ده

( آرام ده ) ( اسم ) ۱ - آرام دهنده. ۲ - مسکن تسکین دهنده.

آرام‌ده
آرام‌بخش. گفتارشان آرام‌ده است. «شهری»

💡 سلطان فلک لرزان از بیم اذالشمس است آرام دهاد آن روز انوار تو عالم را

💡 وز آن پس به دستور پیغام ده به گفتار شیرینش آرام ده

💡 ساقیا دانی که مخموریم در ده جام را ساعتی آرام ده این عمر بی آرام را

💡 تا چند هر دم از صبا در جنبش آید زلف تو آخر دمی آرام ده دلهای بی آرام را

💡 بیارام و ما را تو آرام ده خرد را به آرام دل کام ده