ام المومنین

ام المؤمنین. [ اُم ْ مُل ْ م ُ م ِ ] ( ع اِ مرکب ) لقب هریک از زنان رسول اکرم است و آن مأخوذ از قول خداوند است که فرماید: النبی اولی بالمؤمنین من انفسهم و ازواجه امهاتهم ( قرآن 6/33 )؛ یعنی پیغامبر سزاوارتر است بگروندگان از ایشان بخویشتن و زنان او مادران ایشانند. ( کشف الاسرار میبدی ج 8 ص 2 ) و بموجب آیه 53 همین سوره که می فرماید: و ما کان لکم ان تؤذوا رسول اﷲ و لا ان تنکحوا ازواجه من بعده ابداً؛ و روا نیست شما را که رسول خدای را رنج دل نمایید و نه زنان او را بزنی خواهید بعد از وی هرگز. ( کشف الاسرار میبدی ج 8 ص 78 ). تزویج آنان در حق دیگران حرام است. همسران رسول اکرم که به لقب ام المؤمنین مشهورند عبارتند از اسماء بنت نعمان شراحیل، ام شریک بنت جابر و ام شریک بنت دودان ( به احتمال هر دو یکی است )، بنت ابی الجون کندیه، جویریه، حفصه، خدیجه، خوله بنت حکیم بن امیه، خوله بنت هذیل، رمله، مشهور به ام حبیبه، زینب بنت جحش، زینب حزیمه هلالیه، سوده، سبایا سینابنت صلت، شرافة بنت خلیفةبن فروه، صفیه بنت یحیی یا حیی، عالیه بنت ظبیان، عایشه بنت ابی بکر، عمره بنت معاویه، فاطمه بنت ضحاک، قتیله بنت قیس، لیلی بنت خطیم، ملیکه بنت داود، میمونه بنت حارث، هند مشهور به ام سلمه. رجوع بهریک از اسامی مزبور و ریحانة الادب ج 6 ص 243 ببعد شود.

( ~. مُ مِ ) [ ع. ] (اِ. ) لقب هر یک از زنان پیغمبر اسلام.

اُمّ المؤمنین
لقبی که به همسران پیامبر (ص) به طور مشترک اطلاق شده است. این لقب برگرفته از آیۀ ۶ سورۀ احزاب است: «همسران او (پیامبر) مادران ایشان (مؤمنان) هستند،». بر این اساس، مؤمنان مکلفند مراتب تکریم و حرمت همسران آن حضرت را به جای آورند، از آن جمله، پس از درگذشت آن حضرت، به عنوان حفظ حریم او، از ازدواج با همسران وی اجتناب ورزند.

لقب هر یک از زنان پیغمبر اسلام.

💡 - فرض خمس: حکایت کرد ما را عبدالعزیزبن عبدالله، گفت: حکایتمان کرد ابراهیم بن سعد از صالح از ابن شهاب که گفت: عمروه بن زبیر مرا آگاهی داد که عایشه ام المومنین گفت که فاطمه(ع) پس از وفات رسول خدا (ص) از ابوبکر درخواست که سهم او را از آنچه پیامبر از «فی » باقی نهاده است، دهد.

💡 آثار: علی (ع) گوید، «چون دنیا بر او اقبال کند خرج کن که از خرج کم نشود و چون از تو بگریزد خرج کن که بنماند». یکی قصه ای نوشت به حسین بن علی (ع)، فراستد و گفت، «حاجت تو رواست». گفتند، «چرا نبشته برنخواندی؟» گفت، «ترسم از خدای تعالی که از دل ایستادن او پیش من از من پرسید». و محمد بن المنکدر رحمهم الله روایت کند که از ام ذره خادمه عایشه رضی الله عنه که وی گفت، «عبدالله زبیر رضی الله عنه دو غراره صد و هشتاد درم سیم پیش عایشه فرستاد. طبق خواست و همه به مستحقان قسمت کرد. شبانگاه نان بردم و پاره ای روغن زیت تا روزه گشاید و گفتم: یا ام المومنین! این همه خرج کردی. اگر به یک درم ما را گوشت خریدی چه بود؟ گفت: اگر یاد دادی بخریدمی.»