لغت نامه دهخدا
داربر. [ ب ُ ] ( اِ مرکب ) مرغی است سبزرنگ که درختان را به منقار سوراخ کند آن را به شیرازی دارنمک خوانند. ( برهان ). و رجوع به دارکوب شود.
داربر. [ ب ُ ] ( اِ مرکب ) مرغی است سبزرنگ که درختان را به منقار سوراخ کند آن را به شیرازی دارنمک خوانند. ( برهان ). و رجوع به دارکوب شود.
=دارکوب
( صفت اسم ) پرندهایست کوچک از راسته بر شوندگان که در همه قاره ها ( باستثنای استرالیا ) زندگی میکند. پرهایش سیاه و سفید و زرد و سبزاست و مانند طوطی با پنجه از ساقه و شاخه های درخت بالا رود و با منقار خود حشرات را از زیر پوست درخت خارج کند و خورد دار توک درخت سنبه داربر دارشکنک.
{yarder} [مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست و جنگل] دستگاهی متشکل از یک یا چند دوّار برای انتقال چوب از پای کُنده به انبارگاه
{timber mill} [مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست و جنگل] ماشین برش در کارخانۀ چوب بُری
دستگاهی متشکل از یک یا چند دوّار برای انتقال چوب از پای کُنده به انبارگاه.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هرک او بیخوابی بسیار برد چون به حضرت شد دل بیداربرد
💡 ایکه چون منصور گفتی حرف حق داربر پاشد اگر داری سری