برندک

برندک. [ ب َ رَ دَ ] ( اِ ) کوه کوچک و پشته خرد، و بعضی گویند که در میان دشت و صحرا واقع باشد. ( از برهان ) ( از آنندراج ). || خبث الحدید. || قفل و زرفین و دربند. || قسمی از آمله و هلیله. ( ناظم الاطباء ).

(بَ رَ دَ ) ( اِ. ) تپه، پشته.

تپه، پشته، تل، کوه کوچک.

( اسم ) کوه کوچک تپه پشته.

تپه، پشته.

💡 چو فیلسوفان وصف نگین جم شنوند گمان برندکه نام تو بود نقش نگین

💡 خم خنجرسبزت چنان برآید خون که ظن برندکه آتش همی جهد ز خیار

💡 در چنین گیرودار وانفسا من و مثل مرا برندکجا