اعتوار

اعتوار. [اِ ت ِ ] ( ع مص ) دست بدست گردانیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || از یکدیگر فراگرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ). || همدیگر بنوبت گرفتن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). بنوبت همدیگر گرفتن چیزی را. ( ناظم الاطباء ).

( اِ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - دست به دست دادن. ۲ - به یکدیگر عطا کردن.

دست به دست دادن.
به یکدیگر عطا کردن.

💡 و اراح مرکبی الطلیح من السری و من اعتوارالحط و الترحال