اقتدار

اقتدار. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) در دیگ پختن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادر ) ( ناظم الاطباء ). || توانا شدن. ( المصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( ترجمان القرآن جرجانی ) ( آنندراج ). توانستن. ( منتهی الارب )( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِمص ) قدرت و توانایی و قوت و زور. ( ناظم الاطباء )

(اِ تِ ) [ ع. ] ۱ - (مص ل. ) توانمند شدن. ۲ - (اِمص. ) توانایی، قدرت. ج. اقتدارات.

۱. قدرت یافتن، توانا شدن، توانایی.
۲. قدرت داشتن.

قدرت یافتن، قدرت داشتن، تواناشدن، توانایی
۱ - ( مصدر ) توانا شدن قدرت یافتن. ۲ - ( اسم ) توانایی قدرت. جمع: اقتدارات.

{authority} [روان شناسی] قابلیت نفوذ و تأثیرگذاری بر دیگران

توانمند شدن.
توانایی، قدرت.
اقتدارات.

💡 مرکب اقتدار کرده به زین بر در دین برای یوم‌الدین

💡 رخشد چو مهچه عَلم اقتدار تو بر رد شمس کی کند ادراک اکتفا