آنارشیست

انارشیست. [ اَ ] ( فرانسوی، ص ) ( اصطلاح سیاسی ) هرج و مرج طلب. هرج و مرج خواه. || ( اصطلاح سیاسی ) آنکه طرفدار اغتشاش و بی نظمی کشور است. ( فرهنگ فارسی معین ).

( آنارشیست ) ۱. طرفدار آنارشیسم.
۲. کسی که خواهان ایجاد اغتشاش و بی نظمی است، هرج ومرج طلب.

هرج ومرج خواه، مفسده جو، طرفدار آنارشیسم، کسی که خواهان اغتشاش وبی نظمی مملکت باشد
(صفت )۱ - هرج و مرج طلب هرج و مرج خواه ۲ - آنکه طرفدار اغتشاش و بی نظمی کشوری است.

آنارشیست. آنارشیست (anarchist)
(یا: حکومت ستیز و توسعاً هرج ومرج طلب) طرفدار تحقق آنارشیسم در جامعه. همچنین، به شخص یا اشخاصی که با اعمال زور و ترور درپی براندازی هر نوع حکومت یا نظامی هستند، آنارشیست می گویند.

(سیاسی): هوادار آنارشیسم. هرج‌و‌مرج طلب، اقتدارگرایی. از آن قلندرهای بی‌باک و پروایی بودی که اسمشان را آنارشیست... گذاشته بودند. «جمال‌زاده»
معتقدین به نوعی فلسفه سیاسی که مبنای آن بر یک جامعه بدون حکومت قرار گرفته‌.

💡 آنارشیسم فردگرا مجموعه‌ای از چندین سنت فکری در درون جنبش آنارشیستی است که بر فرد و اراده‌اش در برابر هر نوع عامل خارجی، تأکید دارد. اولین آثار منجر به شکل‌گیری آنارشیسم فردگرا از ویلیام گادوین، ماکس استیرنر و هنری دیوید تورو بود. آنارشیسم فردگرا جوامع کوچک و در عین حال متنوعی از هنرمندان و روشنفکران بوهمی را در کشورهای مختلف به خود جذب کرد و قانون‌شکنان جوان آنارشیست را هم به قانون‌ستیزی و احیای فردیت رهنمود کرد.

💡 علاقه آنارشیست‌ها به آموزش، به اولین ظهور آنارشیسم کلاسیک برمی‌گردد. آنارشیست‌ها آموزش صحیح را پایه‌های خودمختاری آینده فرد و جامعه، برای افزایش کمک متقابل، ارزیابی می‌کردند.

💡 جنبش آنارکو-سندیکالیسم در جنبش‌های اتحادیهٔ کارگری در اروپا و آمریکا رخنه کرد، ولی در اسپانیا بود که چهرهٔ آنارشیستی به خود گرفت، ولی در انگلستان و فرانسه با مخالفت اتحادیه‌های کارگری موجود روبرو شد.