بانوا

بانوا. [ ن َ ] ( ص مرکب ) که نوا داشته باشد. با برگ و نوا. دارا. توانگر. ( شرفنامه منیری ). دارنده. مقابل بینوا.( فرهنگ لغات شاهنامه ). باسامان. باسرانجام. ( آنندراج ) ( هفت قلزم ). نیکوحال. ( ناظم الاطباء ):
دو مردند شاها بدین شهر ما
یکی بانوا دیگری بی نوا.فردوسی. || باآهنگ. که لحن و آهنگ دارد. خوش آواز. ( ناظم الاطباء ):
گرچه نوا و لحن نبد باغ را هگرز
آن بی نوا و لحن کنون بانوا شدست.ناصرخسرو.

که نوا داشته باشد

💡 آنکه چون جام می روشن بکف گیرد شود بینوا زو بانوا و ممتحن زو شاد خوار

💡 بانوان نیز همانند مردان نیّت کرده و لبیک‌ها را می‌گویند.

💡 هم شاه ما ز قدر سلیمان عالم است هم بانوان ز مرتبه بلقیس روزگار

💡 فَلَمّا اسْتَبانَ الصّبحُ اَدرَجَ ضَوْءُهُ بانواره اَنْوارَ ضَوءِ الْکَواکِبِ

💡 ورزش بانوان در هرات به‌ویژه پس از سقوط حاکمیت طالبان رشد داشت.

💡 شد وقت آنکه باز بانوار یاسمین پهلو بفر سینه سینا زند زمین