اجحاف به زیان افزون بر توان بر حسب معمول گفته می شود. از احکام اجحاف با ویژگی های آن در بابهای طهارت، صلات، حج و تجارت سخن گفته شده است. همچنین به معنای غرض، غرض ورزی، خسارت و ضرر، تبعيض، تعصب، قضاوت تبعيض آميز، تبعيض کردن، پيش داوري است.
اجحاف. [ اِ ] ( ع مص ) کار بر کسی تنگ گرفتن. کار بر کسی تنگ فراگرفتن. ( تاج المصادر ). تکلیف بمالایطاق. استیصال. اجتراف. ایذاء. اضرار. گزند کردن. || همه چیز را گرفتن. || بردن. ( منتهی الارب ). || اجحفت به الفاقة؛ محتاج گردانید او را حاجت و مضرّت رسانید. ( منتهی الارب ). || نزدیک شدن. ( منتهی الارب ). با کسی نزدیکی نمودن. || نقصان کردن. غایت نقصان کردن.
( اِ ) [ ع. ] (مص م. ) ۱ - ستم کردن، تعدی کردن. ۲ - کار بر کسی تنگ گرفتن.
ستم کردن، تعدی و زیاده روی کردن، از حد اعتدال تجاوز کردن.
ستم کردن، تعدی وزیاده روی کردن، ازحداعتدال تجاوزکردن، کاربرکسی تنگ گرفتن
( مصدر ) ۱ - کار بر کسی تنگ گرفتن. ۲ - گزند کردن. ۳ - همه چیز را بردن. ۴ - نزدیک شدن. ۵ - با کسی نزدیکی کردن. ۶ - نقصان کردن.
[ویکی فقه] اجحاف به زیان افزون بر توان بر حسب معمول گفته می شود. از احکام اجحاف با ویژگی های آن در بابهای طهارت، صلات، حج و تجارت سخن گفته شده است.
از بررسی موارد کاربرد اجحاف در فقه به دست میآید که موارد کاربرد آن، «اموال» می باشد.
مراد از اجحاف در فقه
همچنین به دست می آید که مراد از آن، زیان غیر قابل تحمل بر حسب عادت و رسیدن به حدّ حرج است.
تهیه ساتر و آب برای نماز در حد اجحاف
کسی که برای نماز، ساتر یا برای وضو و غسل، آب در اختیار ندارد، تهیه آنها چنانچه موجب اجحاف به وی گردد، واجب نیست.
تهیه اسباب حجّ در حد اجحاف
...
ستم کردن، تعدی کردن.
کار بر کسی تنگ گرفتن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بزعم جرعه نوشان صفابخش نماند اندر صراحی درد اجحاف
💡 اکنون اگر کسی وصیت کند بر سبیل استحباب و طلب فضیلت چنان باید که درویشان را کند نه توانگران را، و بر ثلث نیفزاید که رب العالمین گفت: بِالْمَعْرُوفِ معروف آنست که وصیت هموار و با انصاف بود، و اجحاف نیارد در میراث وارث.
💡 ظلم و اجحاف و ستم یافت رواج عدل و انصاف و کرم شد نابود
💡 شکست ایران در جنگهای اول با روسیه (۱۲۳۰ مطابق با ۱۸۱۵ میلادی) منجر به از دست دادن برخی نواحی شمالی ایران شد که بدرفتاری شدید قوای روس با اهالی این منطقه را در پی داشت. به طوری که در اثر درخواستهای کمک مکررّ مردم ایران را نیز دچار حسّ خشم و انتقام جویی عمیقی کرد. «اجحافات و رفتار بیرویه مأمورین دولت روس که باعث تنفر مردم در ایالات متصرفه گردیده و از همان سال ۱۲۳۰ سکنه این نواحی را تکان داد و بالاخره در سال ۱۲۴۱ مبدل به یک شورش و هیجان عمومی گردید.»