اهبت

اهبت. [ اُ ب َ ] ( ع اِ ) اهبة. ساز و یراق. ( از منتخب بنقل غیاث اللغات ). عدت. عدة. ساز. سامان. ساختگی. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). ساز و ساختگی کار. ( ناظم الاطباء ). اُهب. ( ناظم الاطباء ). تهیؤ: و امیر شهاب الدوله مسعود... با اهبتی و عدتی... ( تاریخ بیهقی ). با بسیار لشکر و زینتی و اهبتی تمام. ( تاریخ بیهقی ). و بحکم استعلای همت و استیلای نهمت و استیفای عدت و استکمال اهبت ازبرای روزگار کارزار پیلان بیشمار داشت. ( سندبادنامه ص 56 ). اکنون ترا بهیچ حال با قوت و شوکت و عدت و اهبت من امکان و قوت مقابله و مقاومت نباشد. ( سندبادنامه ص 170 ). ساز و اهبت کار بدو فرستاد و او از ری بیرون آمد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 44 ). مدبر را کثرت عدد و فرط اهبت از امساک موجود نافع نه. ( جهانگشای جوینی ). سلطان... با اهبتی و هیبتی که چشم کس مشاهده نکرده بود... در شهر آمد. ( جهانگشای جوینی ). مگر کار بغداد که از کثرت خلق و بسیاری سپاه و سلاح و اهبت آنجا و راههای باریک دشوار که در پیش است. ( رشیدی ). و رجوع به اهبة شود.
اهبة. [ اُ ب َ ] ( ع اِ )ساز و ساختگی کار. ج، اُهَب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). اهبت. و رجوع به اهب و اهبت شود.

(اُ بَ ) [ ع. اهبة ] (اِ. ) ۱ - ساز و برگ. ۲ - آمادگی برای سفر و غیر آن.

۱. آنچه از وسایل سفر تهیه کنند، لوازم زندگانی.
۲. سازوبرگ جنگ.
۳. سازوسامان.

( اسم ) ۱ - ساز برگ بسیج. ۲ - سازگاری.

اهبة
ساز و برگ.
آمادگی برای سفر و غیر آن.

💡 و امیر مسعود بروستای بیهق‌ رسید در ضمان سلامت‌ و نصرت و غازی سپاه سالار خراسان بخدمت استقبال رفت‌ با بسیار لشکر و زینتی و اهبتی‌ تمام بساخت.

💡 و چون شغل نامه‌ها و مثالهای تلک راست شد، امیر مسعود، رضی اللّه عنه، فرمود تا وی را خلعتی سخت فاخر راست کردند، چنانکه در آن خلعت کوس و علم بود. او خلعت بپوشید و امیر وی را بزفان بنواخت و لطف بسیار فرمود. و دیگر روز تعبیه‌ کرد و بباغ فیروزی‌ آمد و امیر برنشست تا لشکر هندو بر وی بگذشت بسیار سوار و پیاده آراسته بسلاح تمام‌ و آن سواران درگاهی‌ که با وی نامزد شده بودند فوجی با اهبتی‌ نیکو، که قاضی شیراز نبشته بود که آنجا مردم بتمام‌ هست، سالاری باید از درگاه که وی را نامی باشد، و تلک پیاده شد و زمین بوسه داد و برنشست و اسب «سالار هندوان» خواستند و برفت روز سه شنبه نیمه جمادی الأخری.