بسینه

بسینه. [ ب َ ن َ ] ( اِخ ) از قرای مرو است بر دو فرسخی آن. ( از معجم البلدان ) ( مرآت البلدان ج 1 ص 212 ).

از قرای مرو است بر دو فرسخی آن.

💡 نهفته در ظلمات تنست آب حیوه بسینه است دل آئینه سکندر ما

💡 بس که مرا ز خویش راند بس که بسینه ریش ماند فیض بیاز قهر او روی بلطف او کنم

💡 دست ردم بسینه نهاد، آنکه شد قرار کز یاریم نهد بدل بیقرار دست

💡 آنجا که هست دست تو در صدر چرخ را دربان بسینه باز نهد روزبار دست

💡 گداخت راه دلم سنگ و در تو نیست اثر بسینه اینکه تو داری مگر دلست که روست

💡 تیرت مگر که بر دل خصم تو عاشقست کاندر جهد بسینه خصم تو هر زمان