بسلی

بسلی. [ ب َ ] ( ص نسبی ) منسوب به بسل. عصفر و حنا. رجوع به الجماهر چ 1355 هَ. ق. حیدرآباد دکن ص 176 شود.
بسلی. [ ب َ ] ( ص نسبی ) منسوب به بسل که طایفه ای از قریش بیرون مکه بودند. ( اللباب فی تهذیب الانساب ). رجوع به بسل شود.

منسوب به بسل که طایف. از قریش بیرون مکه بودند.

💡 گر سیف سر خود را اندر قدمت مالد پای ملخی بخشد موری بسلیمانی

💡 خبر چشمه ی حیوان بسکندر بردند مژده ی خاتم دولت بسلیمان دادند

💡 ای هدهد جان ره بسلیمان نتوات برد بر درکه او بسکه طیور است و وحوش است

💡 اهلی چکند عرض هنر نزد کسی کو خاتم بسلیمان و به جم جام فرستد

💡 گستاخیی بحضرت او میکنم چه گر مورش سخنوری بسلیمان چسان رسد

💡 فرق میان شقی واشقی آن است که شقی را اگرچه نفس او بشقاوت عصیان حق و مخالفت فرمان گرفتارست اما دلش بسعادت قبول ایمان و بسلیم فرمان حق بر کارست.