بداخلاق
بداخلاق به معنای داشتن رفتارهای نامناسب و خلق و خوی منفی است. این واژه از ترکیب بد و اخلاق ایجاد شده و به افرادی اطلاق می‌شود که عموماً با رفتارهای تند و خشمگین شناخته می‌شوند. به عبارت دیگر، فرد بداخلاق کسی است که در تعاملات خود، ویژگی‌های ناپسند مانند پرخاشگری، بی‌صبری یا تندخویی را بروز می‌دهد. اینگونه افراد معمولاً در موقعیت‌های اجتماعی به راحتی عصبی می‌شوند و نمی‌توانند به خوبی با دیگران ارتباط برقرار کنند. در حقیقت، بداخلاقی می‌تواند به روابط شخصی و اجتماعی آسیب بزند و باعث بروز تنش‌های غیرضروری شود. این ویژگی‌ها نه تنها بر خود فرد تأثیر منفی می‌گذارد بلکه محیط اطراف او را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
مترادف‌ها
بدخلق، تندخو، بدطبع، بدمزاج
متضادها
خوش‌اخلاق، خوش‌رفتار، مهربان
لغت نامه دهخدا
بداخلاق. [ ب َ اَ ] ( ص مرکب ) تندخوی. بدخوی. بدکار:
کآن بداخلاق بیمروت را
سنگ بر سر زدن سزاوار است.سعدی ( صاحبیه ).
فرهنگ معین
( ~. اَ ) [ فا - ع. ] (ص. ) تندخو، خشمگین. مق. خوش اخلاق.
جمله سازی با بداخلاق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 به گفته هیتلر، پدرش الویس هیتلر فردی بشدت عصبانی و بداخلاق بود و با خانواده‌اش رفتار خوبی نداشت و همیشه او را بخاطر اشتباهاتش کتک میزد.
💡 برخورد بداخلاق و تند یک مدیر با کارمندان خود می‌تواند باعث کاهش شدید روحیه تیم و در نهایت افت کیفیت خدمات ارائه شده به مشتریان شود.
💡 او به دلیل رفتارهای بداخلاق و عدم رعایت ادب در جمع، از سوی دوستان و نزدیکان خود مورد انتقاد قرار گرفته و مورد بی‌مهری آن‌ها قرار گرفت.
💡 تربیت صحیح فرزندان نیازمند صبر بسیار زیادی است تا آن‌ها در بزرگسالی به فردی با شخصیت اجتماعی مناسب و هرگز به شخصیتی بداخلاق تبدیل نشوند.
